a red kiss for you...

PRETENDIENTE BILA NABIL

2011-03-23T16:30:00.000-07:00

Nola larunbat gauez bakarrik
Utzi ohi nauen koadrilak
Mutil gazteen bila dihardu
Algortako neskatilak
Sakontasunez aztertu ondoren
Euskal Herriko mutilak
Fundamentuan gehiago dira
Zulobako jeringilak,
Zulatutako arrautzak edo
Arrautz gabeko natilak

Lehenbizikoa Miguel izan zen
Iazko San Ferminetan
Lehen musua hark eman zidan
Goxo- goxo Estafetan
Beti zezenez, entzierroez,
Eta korridez hizketan
Egia esan aditua zen
Adar kontu guztietan

Bigarrena ezagutu nuen
Neguriko Telepizzan
Peperonia eta piperra
Nik gustuko nuen gisan
Laster zita izango genukeen
Andra Mariko elizan
Ezkondu arte ez egiteko
asmorik ez balu izan

Hurrena txirrindularia zen
kaskoa eta kulota
lizentziaturaz abokatua,
sukaldaria, yudoka
ametsetako printze urdina
Wuapo eta poliglota
pena bakarra urrun daudela
Barkoxe eta Algorta

Ondarrutar bat ezagututa
Ze gorputza, zenbat arte
Lotsarik gabe aritu ginen
Izerditan blai jo ta ke
Berez mutila maite nuenik
Ezin ukatu nezake
Dena primeran joan zitzaigun
Hizketan hasi zen arte

Hurrengoa zen pilotaria
Abadiñoko piraña
luzean pasa egiten zuen
eta laburrean, kaña.
Esaten zuten frontoian zela
Oso atzelari bikaina
Zaletasuna frontoietik at
Mantendu ohi zuen baina.

Bizar luzedun Azpeitiarra
Frediren lagun zen Urtzi
Ados ez zela neba maiteak
Oso garbi zigun utzi
Nire arreba ukituz gero
Biziko haiz oso gutxi
gutunik jaso izan dut baina
Ez dut berriro ikusi

Azken aukera hauxe izan zen
San Antonio ala hil
Eta santuak lista-de-esperan
Jarri zizkidan 9000
Orain badakit Durangon nola
dagoen hainbeste mutil
Eta zergatik kokatu zuten
Urkiolatik hain hurbil
Baina denak ez direlakoan
Mister Been edo Beny Hil
Iragarki bat jarri behar dut
Pretendiente bila nabil

BEGI UMELAK

2011-03-23T16:26:00.000-07:00

“Futbolean hasi nahi dut
apuntatu nazazu ama”
Esanez erantzun zidan:
Zer diozu ene laztana?
Balleten eman dut zure
izena neska zarelako.
Futbola gogorra da eta
zure moduko neskentzako.

“Gaur parranda egingo dut ,
berandu helduko naiz etxera.”
“Norekin jeitsiko zara?
nork lagunduko dizu atera?”
“Ama 16 urte ditut,
ez daukat inoren beldurrik”
“Baina ni ez naiz fidatzen,
Polit jantzi zara alferrik.”

“Bertso eskolan hasi nintzen
Badaramatzat 3 urte
Ta gaurko txapelketara
Takoiekin joan nahiko nuke.”
“Baina horrela mutilek
Bertsoz barre egingo dizute
Mendiko botak jantzita
Ondo tratatuko zaituzte.”

“Ingeniaritza ikasketak
edo bestela ekonomia,
unibertsitatea hain da
pertsonala eta handia…”
“Turismoa edo bestela
kazetaritza har itzazu
aurpegi eder horrekin
lana errez aurkituko duzu!”

Begi umelen sekretuak
Gordetzen dituen ispiluak
Sorginen oihuz urrunera begira
Kristal hautsiak izango dira (bis)

Beti esan ohi digute
nola erantzun, zenbat hitz egin,
hankak zelan gurutzatu
eta ez makillatzeko gehiegi.
Ni behintzat nazkatu naiz eta
Naizena izango naiz eta punto!
Begiak itxi ditzala
horrela ez nauenak gustuko!

Begi umelen…

Itxaso Paia

Gasteizera bidean entzun dezazun...

2010-08-25T19:19:00.000-07:00

Gabon laztana,

zer moduz Gasteiz hotz hortan? Ni hotz naiz, nahiz eta graduek gora egiten duten gela hontan, gora. Aurrera doa denbora eta gu berarekin nora?

Lehen ahaztu zait kontu txikitxo bat aipatzea, badakizu, ez omen da erreza dena aitortzea. Begira,igo nahi dut zure mendira, eta ilargira.

Zenbat biderrez barrez leherraraziote nauzu? Zenbat zuhaitzpe, zenbatmezu, besarkada, muxu... Zenbat su, ondoan zaitudanean zu.

Ez baldin banuzu maite ahaz dezagun gaur arte zerura igo izan nauena, baina nahi baldin baduzu hurbildu eta eman muxu, betiko izango naiz zurea.

Hondarretan egin nahi nuke gaztelu bat eta bertan bizi betiko plazeraren zeruan, zurekin, ume moko pilarekin, elkarrekin.

Ez baldin banuzu maite ahaz dezagun gaur arte zerura igo izan nauena, baina nahi baldin baduzu hurbildu eta eman muxu,

betiko izango naiz zurea.

Miss Unibertso

Nabarralde (Fredi Paia)

2010-06-08T20:30:00.000-07:00

2.ataza: NAFARROA

2010-04-07T21:17:00.000-07:00

Itzuliko gara

2010-02-17T16:22:00.000-08:00

Agian horregatik deitzen da Grand Oasis. Bizitzaren basamortuaz nazkatuta 9 ordu eman genituen hodei artean eta bat-batean beltzaran geunden, tragoa eskuan, eguzki distiratsua zeruan, krema faltan, hondarra sutan, ura garden, bihotza gartsu. Paradisua existitzen da, zalantza izpirik gabe. Bertan bizitakoak amets modura oroitzen dira, inoiz errealegiak izan zirenaren beldur.

Agian horregatik deitzen da Oasia, bizitzaren basamortua orduz geroztik ez baita horren lehorra izan. Orduz geroztik amets egiten baitugu, besterik ez.

Olatuak iratzargailu bihurtzen zitzaizkigun ametsek etenik ez zeukaten lokuluxketan. Mundua txiki geratzen zitzaion hirugarren tequila sunriseari eta ilargia gauero gurekin zetorren maitasunaren kobazulora zerua hustuz. Irribarrea jantzi genuen itsasoa parean izan bezain laster eta oraindik, euripean bada ere, eusten diogu. Minutuak gerritik hartu eta abenturarik goxoenaz dantzatzen ginen egun haietan. Egun haiek ahaztezinak izango dira, une asko gogoratzerik ez badaukagu ere. Zenbat maitatu dugu? Eguzki izpiak kupidoren gezi bilakatu zitzaizkigun, azala belztu beharrean masailak gorrituz. Ahaztezina

Itzuliko gara eta ez da berdina izango. Dantzatuko gara eta elkar maitatuko dugu, akaso, egun pare batez. Egun haiekin gogoratuko gara eta irribarre egin, izan ere, taupada ozen bat entzuten dugu arnas hots bakoitzeko.

Itzuliko gara eta ez da berdina izango,

baina,

itzuliko gara.

" Las gemelas sanadas"

"La nieta con las piernas mas bonitas del mundo"

2010-01-16T11:00:00.000-08:00

Urte bete mundutik alde egin zenuela , guri aspaldi ihes egin bazenigun ere. Zurekin batera bizipoza eraman zenuen,aspaldi inorentzako ama izateari utzi eta aurrera egiteko aitzakia bihurtu baitzinen.

Urte bete igaro da inoiz baino gehiago oroitzen zaitugunetik, nahiz eta beti gogoan dena ezin den gogoratu. Zurekin batera 4 irribarre txiki eraman zenituen, 4 bihotz.

Urte bete joan da azken muxu bat eman ez izanaz damu naizela, besarkada goxo bat eman eta "maite zaitut" ozen bat ahozkatu ez izanaz triste nagoela.

Urte betean asko aldatu da gure umorea.

Batzutan inbidia ematen zenidan, zure azken 60 urteak ahaztuta lasaiago bizi zinela ematen baitzuen. Baina espero dut alzheimerra nigana ez iristea, ez zaitzadan sekula ahaztu.

Sekula ez zaitzadan eta sekula ez ditzadan ahaztu maite izan nauten pertsonak, maitatu ditudanak, beti hor egon direnak, laguntza eskaini didatenak, babestu nautenak, muxu eman didatenak, besarkatu nautenak, irribarreak lapurtu dizkidatenak, negar malko goxoak isuriarazi dizkidatenak eta ez hain goxoak ere.
Jakin bezate maite ditudala.

Ez ezazu sekula ere ahaztu... Maite zaitut amama!

"La nieta con las piernas mas bonitas del mundo"

1.ATAZA Audiolana (audacity programaren bidez)

2010-01-13T07:46:00.000-08:00

ZoRaTu nAuZu dAgOeNeKo

2010-01-09T23:32:00.000-08:00

Ez da bi gaueko kontua. Andra Mari lekuko ilargira eramango omen ninduzun arnas bakarrean. Sinadurarik gabeko kontratuak kontratu izateari utzi dio eta hasperenen ordez, orain, zure bihotz taupadak entzuten ditut.
Merezi du, merezi duzu.
Zure itzalak baretzen nau, zure usainak oiloipurdia jartzen dit, zure ahotsak mututu eta zure laztanek... zure laztanek zoratu naute dagoeneko.
Masailak laztantzean zerua ere gorritu egiten duzu eta izterrak ukitzean... izterrak ukitzean zure eskuen melodiak mundua izozten du, nire zentzumenak urtu bitartean.
"Poxpolo" deituko zaitut hemendik aurrera, piztu nazazun, egunsentia erre dezagun.
Ez iezadazula bakerik eman, bake posible bakarra su etena baldin bada.

Bidaia bat baino gehiago...

2009-12-28T19:35:00.000-08:00

2009-12-15T21:44:00.000-08:00

Egunero- egunero telebistara ordu berean hurbilarazi ohi gintuen mutil katxarro honek aipamen berezia merezi du. Ba ote da telebistako aurkezle hoberik? Auskalo... bueno, bale, bai, noski baietz. Baina dozena bat urte genituenean zer inporta zuen komunikazio bikainak, ahozkotasun egokiak zein ulergarritasun nabarmenenak ere! Ni neu behintzat, garai hartan, Betizuzalea baino Iban Garatezalea nintzen. Astelehenetik ostiralera, arratsaldeko seietatik bederatzietara sofan eserita igarotako uneek derrigortu naute zera aitortzera:

- Telebistako aurkezlerik onena beharbada ez, baina Euskal Telebistako aurkezlerik konkistatzaileena jaun andere txit agurgarriok, Iban Garate izan zen behinola.

AZKEN ORDUKOAK

2009-12-15T21:17:00.000-08:00

IRRATIAREN IZENA: Redkiss irratia
ALBISTEGIA: Berbatik berbara
ERREDAKTOREA: Itxaso Paia
ATALA: Bertsolaritza
HIZLARIA: Itxaso Paia
IRAUPENA: 40 segundo

Algortako Bertsolari Eskolak antolatutako Balendin Enbeita bertsopaper lehiaketaren 9. edizioa jokatu da aurten. Nagusien mailan Aitor Mendiluzek eskuratu ditu sari nagusiak zekartzan 1200 euroak “Nork ez du lorerik entzun?” bertso sortarekin. Gazteen mailan, 18 urtera artekoetan, berriz, Jone Alberdirentzat izan da txapela “Bizitzaren bila” izeneko lanarekin.
Epaile lanetan Mirari Azula, Trino Azkoitia, Juanjo Respaldiza eta Joseba Santxo aritu dira.
Larunbat honetan banatuko dira sariak, urtero antolatzen den Ahobien Galaren barruan.

HeMeN eGoNgO NaIz

2009-12-15T18:52:00.000-08:00

http://www.goear.com/listen/0ac053c/Lexuri-etxera-redkiss

Berangoko frontoian ezagutu zintudan
dantzan ari zinela haizearen moduan
torturaren aurkako ekitaldi batean
orain dantzatzen duzu lau pareten artean

eta ni hemen, eta ni hemen....

Beti mintzatzen zinen gure hizkuntza hontan
beti irribarretsu eta beti borrokan
begiak itxi eta orduan ziur nago
itzuliko zarela uste baino lehenago

eta ni hemen, eta ni hemen...

Eta hemen egongo naiz, beti hemen zure zain
eta ez bazatoz ni joango naiz zure bila,
zure bila.

Preso sartu zaituzte borrokatzeagatik
horrek borrokatzeko gogoa ematen dit
eutsi aurrera segi, gu hemen gaudelako
gaurko borrokak dakar garaipena biharko...

eta ni hemen, eta ni hemen....

Hemen egongo naiz, beti hemen, zure zain
eta ez bazatoz ni joango naiz zure bila...

Presoak etxera!
Lexuri etxera!

RedKisstv jaio da

2009-12-02T16:17:00.001-08:00

Livestream softwarea erabilita, nire gustuko edukiak sareratzeko telebista sortu dut: Redkisstv. Etorkizunean eduki interesgarri ugariz betetzeko asmoa daukat; halere, hasierak xumeak izaten direnez, hemen duzue lehen alea eta ahalegina.

Klima aldaketa

2009-11-30T21:08:00.000-08:00

"Kaixo, Mireia daukat izena, bederatzi urte daukadaz eta Algortan bizi naz. Hiru neba arreba daukadaz, Fredi, Xabi eta Itxaso. Nire lagunik onena Garazi deitzen da eta nire txakurra Kopla. Gaur kulero gorriak daroadaz.

Aurten udako arropea ez dogu amamaren etxeko trastelekuan gordeko urtero lez. Sandaliekin batera gordeko doguz artilezko jertseak. Eskerrak aitatxok lehengoan Ikean armairu barria erosi eustan, Garazik daukanaren modukoa.
Garazik eta biok edarto pasetan dogu alkarregaz. Bere gurasoek egun osoko beharra daukeenez, telebista aurrean pasetan dituz arrastiak, amamak artilezko jertseak egiten deutsozan bitartean. Azkura emoten deutsoe eta gorroto dituz, baina ez ezer esan amamari.

Amak dino, Garaziri lez, Klima-aldaketa deitutako neskato pinpirin bati ez jakola neguko arropea gustetan eta kamiseta tiranteduna jantzi gura dauen bakotxean Eguzki jaunari deitzen deutsola, negu zein udabarri izan. Ahozabalik itxi nau amak neskato boteretsu horren barri emotean, eta ikastolan inork ezagutzen ete dauen itaundu dot.

Inguruneko maisuak neskatoa fenomeno bat dala esan deust; auskalo zenbat Bikain atarako dituzen. Matematika andereñoak inkognita deitu deutso, agian biderketa-taulak memoriaz ikasteko ahalmen magikoa daukalako. Halan be, musikako irakaslearen erantzunak nahastu nau: “ Mozartek ez eban kalte handiagorik egingo baldin eta musikea itxi eta txirrindulari sartu izan balitz”.

Beste irakasleek keinu berezi bat egin dabe nire itauna entzunda, etxeko lanak egiten ez doguzanean egiten dogun hori berori, hain zuzen be. ( Amari ez esan keinu hori esperientzia propioagatik ezagutzen dodanik, mesedez). Andereño Mari Josek ondo ezagutzen dauela esan deusku eta barrez lehertu da mesedez eskatu deutsodanean jakinaraz dagion bihar euria egitea gustauko litxakitela.

Garaziri ere ezagutzen ete dauen galdetu deutsot. Begirada gora zuzendu eta atzamar batekin sudur punta igurtzi ostean erantzun deust: “ Hori da! Autobus Magikoa telesailean protagonista izan zan berrogeita zazpi eta berrogeita zortzigarren kapituluetan”.

Fredi etorri jat ikastolara bila. Bidean Klima-aldaketa ospetsua ezagutzen ete dauen galdetu orduko auskalo ze hizkuntzatan hasi jatan: “Kapitalismoak sortutako estrategia neoliberalaren ondorioz...”.

Etxera iritsi eta Xabiri galdera bardina: “Ba neskato hori Kuban bizi zan uda partean, eta Norvegiara alde egiten eban neguan. Orain, ostera, hiru egun egiten dituz han eta beste hiru hemen. Oso neskatila berekoia da eta eguraldia maletan sartuta bidaiatzen dabil mundu osoan zehar. Aurten bidaia asko egin dituz; horregaitik udan hiru egunetik behin euria egin izan dau, gero beroa, hurrengoan txingorra…”

Hurrengo goizean Itxasok: “ Nik neuk ez, baino ezagutzen dauen inor aurkituz gero, esan egiozu koadrilakook lokala lortu dogula eta ez garala bere beldur”.

Uste dot jente askok ez dauela Klima-aldaketa larregi maite. Nik begiko dot, izan be, Andereño Mari Josek barre egin eban atzo, baina gaur euria egin dau. "

...nire hairspray txikia...

2009-11-30T19:23:00.000-08:00

KATAMALO

2009-11-08T17:23:00.000-08:00

Poesiaren eskutik helduta eta belarri bete kortxea, Bilboko Kafe Antzokira abiatu nintzen aurreko ostegunean. Bihotz Bakartien Kluba izenez ezaguna den talde literarioaren emankizunaz gozatu asmoz, barra ertzean txoko txiki bat bilatu eta Heineken bati ezkon-hitza eman nion. Ezkon-hitza, Gotzon Barandiaranen poesiak musikari bezala, hain zuzen ere.

Larrabetzuko poeta gaztearen ahots eztiak Katamalo zale ezinegonen marmarrak eta ate herdoilduen zaratak eten zituen, baita musuka ziharduten hiru bikoteen jarduna ere. Aintzina Lekueren biboliñaren melodiak eta gainontzeko taldekideen urrezko eskuen dantzak sortutako harmoniak bihotz bakartiak bihotz bakan bilakatu zituen.

Bikoteek, berriz ere, elkarri musu emateari ekin zioten. Txiselarri ziren entzuleek gogor eusten zioten, komunera bidean beren poesiarik gogokoena galtzearen beldur.

“ Ostondu sakon poza” zihoen Gorka Urbizuren doinu leunak, lehenengo lerroko neskatilen oiloi-purdi azala eragin zutenak.
Bertan, dena den, inork ez zuen bere poza ostontzerik izan. Irribarre nostalgikoak, begirada malenkoniatsuak, masailetako poz zimurrak eta kopeta lauak nagusi izan ziren hamaika entzuleren bisaian ordu eta erdi eskasean.

“ Beste bat, beste bat!”. Beste hiru joan ziren eta maskuria lehertzear zutenek komunera egin zuten alde, hiru bikoteek ere hanka eta gainontzekook Heineken epela iskina batean ahaztuta, eskenatokiari so, asebetez. Egunotan, Bilboko Kafe Antzokiko barraren txoko txiki hartara itzuli izan naiz, ez Heineken-abarren bila, une eder baten oroimena behin eta berriz bizi nahian baizik.

KRISIA

2009-11-08T17:19:00.000-08:00

Hitz ezaguna dugu krisia, bere esanahia zein den argi ez dakigun arren. Krisi ekonomikoa hainbat ahotan ibili da azken hilabeteotan, baina nik ez diot halako pribilegiorik eskainiko. Eguneroko Teleberrian agertzen ez diren krisiez idaztea hautatu dut, izan ere, krisi txikiak dira aurrera egiteko eguneroko aitzakia.

Antzezle baten gezurrezko malkoak krisi txiki bat dira. Ezkerreko eskua auto istripu batean galdu duen pianista, bonba baten eztandaren eraginez gortutako Benito Lertxundiren jarraitzaile sutsua, bere ikasketak ordaintzeko dirurik ez daukan ikasle bikaina, hilobirik gabeko ehorzlea, sokarik gabeko gitarra, bere semearen hiletaz geroztik negar egiten duen ama, lore-hosto ustelez apaindutako arrosa eta baita gustuko ez dugun irudia erakusten digun ispilua ere, krisi txikiak dira.
Horiek guztiek, krisi ekonomikoa baino krisi handiagoa sortzen dute. Handiagoa eta gogorragoa. Hala ere, lehenago aipatutakorik ez da telebista kateetako irudi. Krisi txikien berri arimaren teleberriak ematen digu taupada bakoitzeko. Bihotz bete indar, aurrera egin behar da bizitzaren bidezidorrean, krisiak gainditzeko sortu zirelako.

ON EGIN DAGIZULA EUSTAKIO!

2009-11-08T17:10:00.000-08:00

Martina: Egunon ortentxi? Zenbatean dauzkazu piperrak?

Ortentxi: Halan ekarri Martina! Zazpi eurotan kiloa.

Martina: A ba ekarri bi kilo! Goizean goiz MariaLuisaren postuan izan naiz baina piperrak blai eginda eduki ditu eta badakizu Ortentxi...

Ortentxi: Ondo egin duzu nigana etortzen andrea, ez zaizu damutuko.

Martina: Ederto Orduan.

Ortentxi: Ondo ibili bai eta on egin dagiola Eustakiori!

Martina: Agur!

Enegarren aldiz jaso du Ortentxik Martinaren bisita. Izan ere, Eusko Labeldun Gernikako Piperrek oihartzun handia daukate. Urriko azken astelehenaren zain ibiltzen da hamaika euskaldun, baita euskalduna ez den beste hainbat ere. Punta puntako jatetxeetako jabeak, baserritarrak, etxekoandreak, jatun onak... elkartzen ditu Gernikako azokak urtean behin, euri zein eguzki. Ikasleok ere egun bitxi honen zain ematen dugu urtebete, beraien ikasgela hutsik aurkituko duten makina bat irakaslek gure zaletasun hori ulertu ez arren.
Ohitura zaharrek nor egiten gaituztenez gero, gure herriak ez du sekula nortasun izpi baten falta somatu. Taloa txorizoarekin esku batean, txakolin tragoa bestean eta euskara ahoan izan genituen iluntzerarte gazteok, eta gazteak ez diren beste horrenbeste ere.

Eustakiok dagoeneko, bere Martina laztanak maitasunez prestatutako piperrak jaten arituko da, eta luze ari bedi.

AmEtS MiNeZ

2009-10-06T16:04:00.000-07:00

Altxatzen ikasteko erori beharrik gabeko bidea da mundua,
Txorien txorrotxioak argitzen du iluna,
Zoriona dohainik mailegatzen dute bankuek,
Olatuek kilimak egiten dizkiote labarrari...

Amildegiak txirrista dira,
Mirariek zabortegiak betetzen dituzte,
Eskuak elkarri emateko dira, ferekatzeko,
Txalo jotzeko,
Sentimenduak adierazteko.

Elur maluta bakoitzak bi ortzadar margotzen ditu zeruan,
Gibelurdinak aterki bihurtu ditugu eta
Ilargia ere gurekin dator
Nire urtebetetzea ospatzera Aliziaren lurralde miragarrian.

Negarra barrearen berreketa baino ez da,
Ubelduak kutxa horiek dituzten motatxo lilak besterik ez dira,
Egiak herrenen makuluak kamusten ditu eta
Ni filmaren ikusle soil bat naiz, krispeta usain gozo artean.

Begiak itxi ditut aho zabalka,
Argia maindire beltzen barnera sartu da biluzik, baina
Irratiak ez du lotara joan nahi,
Nahiz eta isiltasunak errieta egiten dion ohearen azpitik,
Ardiak hesiaren gainetik jauzi egiteko gogoz baitaude...

.
.
.

Artzain txakurra gitarra jotzen ari da, ardiek hainbeste atsegin duten
Milonga doinuan, mi sol fa la re,
Eta otsoak txirula jotzen du, baina Amelingo
Txirularia Pinotxorekin eta Hanselekin dago zabuetan...
Sorginaren ispiluak galderarik ez egiteko erregutzen die hiru txerritxoei eta
Amonak Edurne Zuriren gonari adabaki gorri bat josi nahi dio
Kalabaza izateari utzi dion txokolatezko etxean.

Armairu barruko soinekoak zintzilik gelditu dira,
Mesanotxeko liburuko hitzak hiztegian daude berriz,
Eta gaur ez du haginik lapurtuko Maritxu
Teilatukok oliba gabeko ohepean, atzoko ogiz
Siesta garaian etortzen ez baldin bada behintzat.

Danborra jotzen hasi dira hodeiak,
Ezkilarekin dantzan ari da haizea,
Izarrek ez dute ordaindu azken hilabeteko faktura, eta etxeko
Txirrina joko zigukeen hotzak, oilo ipurdi azala
Zelatan izan ez balu...
Ekaitzak ere parranda egin nahi du, baina
Noizbehinka jakin behar da igandea ajerik gabe bizitzen.

Denak lo daude, nire burua ohean etzanda
Ikusten dudan bezala; nire gorputz
Tolestua izara artean dago, eta ni
Uhin bat besterik ez naiz gelaren maiztasunean,
Gurdi eta kaiolarik gabeko arima,
Urratsik eman ez eta bideak egiten dituena.

Bare, baina urduri nago ametsetan,
Eguzkiaren gotorlekua den ortzi-mugatik harago joan nahi dudalako,
Tritonek olatuen gainean trostan ibiltzeko baimena ematen badit,
Eolok nire hegoen atzetik putz egiteko minik ez badu,
Txorien lumek haren eztarria urratzen dutelako...
Zentzurik gabe darabildan bizitzari iparrorratz bat erosi nahi diot,
Ekialdeko izpiek esnarazten nautenean, ez
Nadin egunaren beldur izan, amets minez.

Ekiak gaizki itxitako pertsiana fusilatu du eta lerro
Zuzen argiek nire ziegako barroteak margotu dituzte.

Dortokak lasterketa irabazi dio hamaikagarren aldiz erbiari,
Ispiluak afonia kronikoa dauka,
Re desafinatu baten oihartzun itoa baino ez da entzuten gelan,
Ekaitzak negar egin nahi du, baina dagoeneko ez du malkorik, eta
Liburuak letraz izkiriatu dira berriz...
Ardiak aspertu dira,
Kalabaza bihurtu da mundua...
Oro ez da urre.

" Siempre he dependido de la amabilidad de los extraños"

2009-10-05T09:47:00.000-07:00

Ilusiones prostituidas, hambrientas, desgarradas...Te ha robado las pocas migas de esperanza que recibiste, incluso después de regalarle noches de niebla. Que hacer ahora? Los contenedores deboran cartones de pasión, y a estas horas...nadie te venderá sonrisas en su esquina.

Te han tapado el cuerpo y el alma con un trozo de tela color ataúd. Catapultan tus gritos a tierras sin conciencia, anclan tus esperanzas en arenas movedizas, aplastan tu puño izquierdo hasta hacerte sangrar, desangrar.

Y tu te dejas. Dejas que te amen, dejas que te odien, que te violen e incluso que te corten el cuello con los puntiagudos trocitos de su corazón. Dejas que las manos que te acarician cada noche te corten la respiracion, dejas que los labios que te besan cada luna llena te escupan dolor, dejas que los abrazos que te alejan de tus miedos se conviertan en esposas de fuego.

Que no sea el morado de los moratones el color de tu bandera.

...CrIsIs...

2009-01-25T20:25:00.001-08:00

La crisis es una actriz que se odia a sí misma por analizar sus sentimientos. Una actriz que se estudia delante del espejo cuando llora. Una actriz que intenta congelar el momento en que muere una parte de ella para poder representarlo millones de veces. Una actriz con lágrimas postizas en los ojos.

La crisis es que una madre no se acuerde del nombre que te puso la primera vez que te tuvo en brazos. La madre que deja de ser madre a partir de las 9 de la noche porque decide escapar de una vida con la que nunca soñó. La madre que ha hipotecado su vida por 3 jóvenes que la abandonan cada sábado a la noche.

La crisis es un padre que te quita el derecho a hablar por ser una mujer, aunque seas su hija. Un padre que no conoce a los hijos por los que lleva 40 años navegando en un petrolero alemán. Un padre que te ha desheredado por haberte arrastrado por el suelo mientras actuabas por las calles de tu pueblo.

La crisis son los 983 Km que te alejan de una sonrisa tapiada con cemento. Los 983 Km que no te dejarán abrazar a la persona que se esconde detrás de ellos aunque los recorras corriendo bajo la lluvia. Los 983 Km que recorres todos los meses sin saber si podrás verle detrás de la cristalera.

La crisis es la cuarta mirada que te engaña haciendo verte a ti misma llena de arrugas frente a esos mismos ojos. La cuarta mirada que te promete palabras que se pierden ante el miedo a convertirlas en hechos. La cuarta mirada que revives en cada parpadeo al no volver a encontrarla en ojos de nadie.

La crisis es el cigarro anterior a una maratón. El cigarro posterior a una noche llena de arrepentimiento.

La crisis es conocer a una Blanche Du Bois que vive bajo tu mismo techo y saber que el final que le corresponde a su actuación está publicado.

La crisis es acostarte con tus penas y despertarte destapada y desnuda. Insensible. Capaz de afrontar todo lo que venga.